Muziektas op maat

Ten Huize B. (dus eigenlijk bij An D. – jaja, het is ingewikkeld) hebben de kinderen hopen hobby’s. Omdat we in een onooglijk klein dorp wonen, betekent dit rondrijden. Véél rondrijden. Hoofdzakelijk door de mama, een beetje door de papa, gelukkig ook al wat met de fiets, en ook een beetje door de vrienden van de Lijn.

Bij dat rondrijden moeten er, naast de kinderen in kwestie, ook allerlei boeken, kaften en instrumenten van hier naar daar verplaatst worden. Het is dan heel handig als er per activiteit een tas beschikbaar is, dan hoeft er niet gewisseld te worden en staat het kind twee niet met de vioolpartituren van kind drie in de dansles…

Er ontbrak nog een tas: een muziektas voor kind 3. Waar nét de kaft van notenleer in zou moeten passen, muziekschriftje en een pennenzak. Duizend patronen op internet verder meende kind 3 dat DIT het ideale tasje zou zijn: een tasje van Petit Pan. Zonder patroon natuurlijk. Gelukkig heeft de mama zeeën van tijd tussen het rondrijden door om alles uit te zoeken.

Er lag nog een halve meter gelamineerd stof van hertjes van het stoffenspektakel, en een lapje bruin met witte stippen. Correctie: bruin met gele stippen, wegens gewassen met een stuk oker canvas dat duidelijk niet kleurvast was. Maar kom, eigenlijk pasten die gele stippen best wel goed bij het beige… Nog volumevlies erbij gekocht, een rits voor een binnenzakje, en aan het werk! Duizend keer meten, één keer knippen, en dan door al die lagen stof en biaislint stikken. Mijn eenvoudige naaimachine was er niet blij mee…

odbm_muziektas_1  odbm_muziektas_3

Maar het resultaat is best wel te doen – al zou ik de bovenste biaisband best eens opnieuw doen. Want dat was er net te veel aan voor mijn machine. En de vioolspeelster in kwestie vond dat ze lang genoeg gewacht had…

odbm_muziektas_5  odbm_muziektas_4 odbm_muziektas_2

En hoe blijft die tas nu zo mooi in vorm? Aha, dat is een geheim. Maar ik deel het NU met jullie! Dankzij een schoonvader die schrijnwerker was (en het op zijn 80ste nog steeds niet verleerd is :)) ligt er in onze kelder allerlei schrijnwerkersmateriaal. Zo ook zelfklevende voegband voor gipskartonplaten. Een band van zeer grof geweven… euh…  materiaal (plastic waarschijnlijk) waar je gemakkelijk over kan stikken, en die toch stevig is. En precies 5 cm breed, de dikte van de tas. Dat is toch wel ideaal om zo een tas mee te verstevigen natuurlijk! Vertel het niet verder, maar probeer het gewoon zelf uit de volgende keer!

En zo heeft onze jongste nu een stevige tas, perfect op maat, en volgens haar eigen wensen! En een beetje dankzij haar grootvader :).

odbm_muziektas_6