2014

Deze feestperiode is buiten maar grijs en duister. Liever had ik het dikke pak sneeuw van vorig jaar. Maar gelukkig trekken de Kerstman en Rudolf zich daar niet veel van aan en bekijken rustig de wereld vanop hun sokkeltje.

2014

Het is hier even stil, wegens andere bezigheden. Maar binnenkort zijn we er weer met al ons gerommel en geknutsel! Eén van de dingen die je mag verwachten, is het resultaat van het winnen van de give away bij  Annemarie van Ladybug&Co. De vosjes en uiltjes kijken me alvast hoopvol aan :).

We wensen je fijne feestdagen en een creatief en boeiend 2014!

Muziektas op maat

Ten Huize B. (dus eigenlijk bij An D. – jaja, het is ingewikkeld) hebben de kinderen hopen hobby’s. Omdat we in een onooglijk klein dorp wonen, betekent dit rondrijden. Véél rondrijden. Hoofdzakelijk door de mama, een beetje door de papa, gelukkig ook al wat met de fiets, en ook een beetje door de vrienden van de Lijn.

Bij dat rondrijden moeten er, naast de kinderen in kwestie, ook allerlei boeken, kaften en instrumenten van hier naar daar verplaatst worden. Het is dan heel handig als er per activiteit een tas beschikbaar is, dan hoeft er niet gewisseld te worden en staat het kind twee niet met de vioolpartituren van kind drie in de dansles…

Er ontbrak nog een tas: een muziektas voor kind 3. Waar nét de kaft van notenleer in zou moeten passen, muziekschriftje en een pennenzak. Duizend patronen op internet verder meende kind 3 dat DIT het ideale tasje zou zijn: een tasje van Petit Pan. Zonder patroon natuurlijk. Gelukkig heeft de mama zeeën van tijd tussen het rondrijden door om alles uit te zoeken.

Er lag nog een halve meter gelamineerd stof van hertjes van het stoffenspektakel, en een lapje bruin met witte stippen. Correctie: bruin met gele stippen, wegens gewassen met een stuk oker canvas dat duidelijk niet kleurvast was. Maar kom, eigenlijk pasten die gele stippen best wel goed bij het beige… Nog volumevlies erbij gekocht, een rits voor een binnenzakje, en aan het werk! Duizend keer meten, één keer knippen, en dan door al die lagen stof en biaislint stikken. Mijn eenvoudige naaimachine was er niet blij mee…

odbm_muziektas_1  odbm_muziektas_3

Maar het resultaat is best wel te doen – al zou ik de bovenste biaisband best eens opnieuw doen. Want dat was er net te veel aan voor mijn machine. En de vioolspeelster in kwestie vond dat ze lang genoeg gewacht had…

odbm_muziektas_5  odbm_muziektas_4 odbm_muziektas_2

En hoe blijft die tas nu zo mooi in vorm? Aha, dat is een geheim. Maar ik deel het NU met jullie! Dankzij een schoonvader die schrijnwerker was (en het op zijn 80ste nog steeds niet verleerd is :)) ligt er in onze kelder allerlei schrijnwerkersmateriaal. Zo ook zelfklevende voegband voor gipskartonplaten. Een band van zeer grof geweven… euh…  materiaal (plastic waarschijnlijk) waar je gemakkelijk over kan stikken, en die toch stevig is. En precies 5 cm breed, de dikte van de tas. Dat is toch wel ideaal om zo een tas mee te verstevigen natuurlijk! Vertel het niet verder, maar probeer het gewoon zelf uit de volgende keer!

En zo heeft onze jongste nu een stevige tas, perfect op maat, en volgens haar eigen wensen! En een beetje dankzij haar grootvader :).

odbm_muziektas_6

 

HIEPERDEPIEP … HOERA!

Onze zoon wordt 1 😀  … wat een mijlpaal ! En dus zetten we hem in het zonneke. Wat moet er aan te pas komen? Oh ja: een KROON! En geen papieren geval hè, neen zo’n echte mooie stoffen kroon die (hopelijk) een paar jaar kan meegaan. Het patroontje tekende ik zelf (zo moeilijk kan dat nou toch echt niet zijn) en de zoon heeft een enkel keertje gewillig zijn hoofd geboden zodat mama de juiste maat kon nemen. Omdat het allemaal zo snel moest gaan heb ik helaas geen foto’s van de werken in uitvoering, maar als je zoekt naar een werkbeschrijving om zo’n kroon in mekaar te zetten: mina heeft er een goeie.

Voor ik het vergeet: het cijfer heb ik met een kartelschaar geknipt uit dikke vilt, stevig genoeg om zo te blijven staan, en met een knipper vastgemaakt op de kroon zodat we er volgend jaar een 2 op kunnen bevestigen 😀

IMG_3767   IMG_3824

Wat nog? Een hele resem  vlagjes, slingers en ballonnen waar hij zeker niet langs kan kijken ;). De blauwe vlagjes zijn een handgemaakt geschenkje van Grietje, de oranje vlagjes zijn een handgemaakt geschenkje van An D. Toch altijd weer feest als je die gepersonaliseerde vlagjes weer uit de schuif kan halen 😀
IMAG0376   IMG_3790

Wat nog? Ha, nog een krans voor aan de voordeur; dan weten de buren meteen dat er een feestje is. (Ideetje hiervoor vond ik op welke.nl) Ik heb een krans van stro gekocht (die is wat robuuster dan zo eentje van piepschuim en heeft in het midden ook een veel grotere opening) en omwikkeld met raffia in verschillende kleuren. Het cijfer bestaat uit 2 laagjes vilt: op elkaar naaien met een grote steek en opvullen maar. Voor de rest nog wat extra aankleden met wat je maar voorhanden hebt. Ik heb in dit geval gebruik gemaakt van papieren parasollekes, vilten lettertjes en sterren en allerlei leuke, kleurige pins.

IMAG0373

En natuurlijk kan op een 1ste verjaardagsfeestje de TAART niet ontbreken! Door oma gebakken en versierd door mama en papa (jawel, ook die laatste blijkt verborgen talenten te hebben) ;). Het zien er nogal geweldige snoepkleurtjes uit hè :D, maar onze zoon (net als de rest van de familie) heeft er heerlijk van gepeuzeld!

IMG_3940  IMG_3816

En last but not least … de presentjes voor in de crèche. En de Annen zouden de Annen niet zijn als ze niet op zijn minst zouden proberen om hier iets leuks van te maken. Niet zomaar een koek of een speeltje, maar misschien iets waarmee de mama’s daarna ook nog iets mee kunnen doen? Zoals een koekenzakje, waar dan koekjes in kunnen, of druiven, of snoepjes, of kerstomaatjes, of … Geen overbodige verpakkingen meer nodig!

Je maakt ze als volgt:

  • kies 2 mooie stofjes en 1 stuk toile cirée (soort tafelzeil)
  • knip uit alle stoffen de nodige rechthoeken van 12cm op 30cm (in mijn geval moet ik 26 zakjes hebben, dus 26 rechthoeken uit stof en 26 rechthoeken uit toile cirée
  • stik de klittenband vast op de goede zijden van het stof (op het stof op 4cm van de bovenrand, op de toile cirée op 2cm van de bovenrand)
  • leg de 2 rechthoeken met de goede kanten op elkaar en welzo dat de klittenband niet op elkaar ligt, maar tegenover elkaar
  • stik de 2 rechthoeken rondom dicht en laat 1 zijde open zodat je het zakje nog kan keren
  • keer het zakje, plooi de onderste 9cm dicht met de toile cirée naar binnen en stik het volledig rondom door

Resultaat: leuk, herbruikbaar zakje … en beter voor het milieu want je moet niet steeds van die apart verpakte koekjes kopen ! Hopelijk hebben de kindjes en de mama’s er veel plezier van … we horen het wel ! 😉

IMG_3990  IMG_4001
IMG_4005  IMG_4028

Confetti-slinger

Als ik heel snel een feeststemming wil oproepen, doe ik dat meestal door een slinger op te hangen. Speciaal daarvoor zitten er in ons huis hier en daar wat kleine wachtspijkers. Een slinger ophangen hoeft dan echt geen uren te duren. Maar je moet er natuurlijk wél eentje in de buurt hebben.

Ingrid van Ingthings heeft heel wat leuke tutorials voor gehaakte slingertjes op haar geweldige blog. Van vlaggen tot sterretjes tot bloemetjes en nog van die vrolijke dingen. En ook voor confetti. En daar kan je dan weer heel gemakkelijk een slinger van maken. Als je ze aan elkaar hangt, raken al die kleurige confettis niet kwijt…

Je haakt rondjes volgens de methode van Inge, of zoals ik het deed:

  • rij 1: 8 vasten in een magische ring, sluiten met halve vaste in eerste vaste,
  • rij 2: 1 losse, 16 vasten (2 in elke vorige vaste), sluiten met halve vasten in eerste vaste, afhechten.

(Ken je de steken niet meer, dan kan je hier gaan kijken: www.haakt.nl).

In mijn favoriete kleuren (turkoois, aubergine, mint, aangevuld met donkerblauw, wit en beige), is deze zomerse slinger een leuk detail!

odbm_slinger2 odbm_slinger1

Je kan natuurlijk ook grotere rondjes haken. Het idee achter rond haken is eenvoudig: in rij x doe je x-1 keer 1 vaste in elke vaste, en dan twee vasten in één vaste. Of zoiets :). Of je wisselt wat af met rijen vol vasten, stokjes (heel, half of dubbel), en met verschillende kleuren. Laat de vrolijke mens in u maar eens los :). Af en toe eens meerderen, en uittrekken en opnieuw proberen als het niet plat wordt.

In een andere kleur haak je daarna eerst een 20-tal losse, daarna haak je een derde rij rond elk rondje:

  • rij 3: *1 vaste, 2 vasten in volgende vaste *, herhaal van * tot * tot je rond bent, sluiten met halve vaste in eerste vaste. (Natuurlijk moet je anders meerderen als je grotere rondjes hebt gemaakt!)

Tussen de rondjes doe je zoveel lossen als je zelf nodig vindt.

Voor het doopfeest van de prachtige zoon van An J maakten we grote en kleine rondjesslingers in de favoriete kleuren van het feestvarken: oranje, warm rood, zwart en grijs.

odbm_slinger5 odbm_slinger4

Inge schreef trouwens een boek, Kringloopgeluk. Een bijzonder leuk boek met heel veel inspiratie voor vrolijke dingen. Een prachtig cadeautje voor rommelaars… of voor jezelf :).

De hond op de kast in bovenstaande foto werd trouwens helemaal zelfstandig door mijn dochter gemaakt. Het patroon vond ze in een boekje met 3D-dieren.

handbag-handmade

hèhè … het heeft wat voeten in de aarde gehad, maar eindelijk is ie klaar ! Opgestart in een workshop lang, lang geleden en eindelijk, sinds gisteren, in gebruik. Mijn tas is volledig omkeerbaar, maar mijn zelfkennis in acht genomen (dus goed wetende dat ik dat ding toch nooit binnenstebuiten draai) heb ik hem vanbinnen en vanbuiten identiek gemaakt. (maar het lukt dus ook perfect met het ene stofje aan de binnenzijde en een compleet ander stofje aan de buitenzijde zodat je hem naargelang het weer, of je gemoed, kan omkeren)

IMG_2910 IMG_2940

De bovenzijde werd netjes omgeborduurd rond de houten ringen; dan nog even een leuke bloem erop in het alternerende stofje en klaar is kees!

IMG_2913 - kopie

Hemels aperitief

Vorig jaar al ontdekte ik dit recept van Mme (ja, dat was toen ook al een jaar eerder geschreven, maar ik loop wel eens vaker achter…).

Ook dit jaar stond onze vlierboom met die warme dagen ineens in volle bloei. Uhm, correctie: de vlierstruik van de toekomstige buren; technisch gezien staat de struik net naast ons perceel… En dus werden er weer schermen geplukt. Een 20-tal vlierbloesemschermen, mooi wit met veel stuifmeel eraan.

vlierstruik vlierbloesem

Ze mochten eerst een tijdje liggen, om de beestjes de kans te geven om te ontsnappen. Want daarna gingen de schermen in een hete pot met suikersiroop (1,5 l water + 1,5 l suiker). Nog wat gesneden sinaasappels en citroenen erbij, even aan de kook brengen en dan snel van het vuur. Alles mocht een dag trekken – of beter: een nacht en een dag en nog een nacht wegens geen tijd om verder te werken… Het kan maar helpen om het nog lekkerder te maken!

sinaas en citroen prutteldepruttel

De tweede dag werd alles door een zeef en door een neteldoek gedaan, werd het vocht nog even doorgekookt, en dan de schone flessen in ermee.

En nu is kwestie van eraf te blijven. Want deze vlierbloesemsiroop is gewoon hemels. Met water, bruiswater, of met wat sterkers erbij (cava of iets dergelijks). En met een wilde bosaardbei of een framboos voor de show. Geweldig lekker met dit warme weer…

aperitief royale bubbels met bosaardbeien.

Yummie!

Poezenplekje

In en om ons huis lopen twee katten rond. De rosse-met-wit is een brave dame, wil heel graag geaaid worden maar wenst vooral niet opgepakt te worden. Ze doet gewoon haar ding, probeert wel eens naar de slaapkamers te ontsnappen, maar luistert altijd braaf als haar gezegd wordt dat dat niet mag. Poezie (want daar luistert ze een beetje naar) is wel een ongelofeloze bangerik en schrikt van alles en nog wat.

En daar is ook een goede reden voor. Onze andere kat is namelijk… euh… anders. Perry (jaja, het vogelbekdier) , een gewezen zwart-witte kater, is nu twee jaar oud en vertoont het typische haantjesgedrag. Hij eet natuurlijk éérst (het varken!) en eet daarna als het kan ook nog het eten van Poezie op. Hij gaat liggen waar Poezie wil liggen. En elke 5 minuten vindt hij het geweldig om een leeuwenaanval te lanceren op Poezie, waarbij de witte en rosse plukken haar (van Poezie!) in het rond vliegen. Een kat met veel dierlijke persoonlijkheden dus.

poezenplekjeDe rosse heeft dus echt wel recht op haar eigen plekje. En het liefst ligt ze op onze splinternieuwe stoelen, en bij voorkeur die stoel met uitzicht. Dan kan ze in de gaten houden of Perry geen aanval wil uitvoeren…

Nu zijn deze stoelen uitgerust met fijne zachte vilten ijsblauwe kussentjes. En met een rosse poes er op betekent dit dat deze fijne zachte vilten ijsblauwe kussentjes direct vol haren hangen. En dat wast zo moeilijk, dat vilt.

Poezie kreeg dus een eigen kussentje. Omdat Perry jarig was én géén cadeautje verdiende. Bruine ribfluweel met vrolijke bloemen, een blauwe paspel en een rest baalkatoen voor de onderkant, gevuld met een dubbele laag volumevlies. Het patroon werd gewoon overgenomen van het fijne vilten kussentje.

poezenkusen_IMG_8183 pozenkussen_IMG_8188

En zie, dit nieuwe kussentje ligt blijkbaar even fijn en zacht! (en zeker nadat ik een gaatje gemaakt had aan de onderkant, om de speld er uit te halen die ik vond aan de binnenzijde nadat ik het keergat zo mooi gesloten had). Al geloof ik dat ik de wasbaarheid toch al maar eens moet uittesten, met al die haren op deze foto…

poezenkussen_IMG_8321

 

Anorakskes!

Ik ben een echt anorakskesmens. Nee, niet zo’n onhandig ding dat over je hoofd moet, wel de moderne versie met een ritssluiting van boven tot onder. Liefst met een goed aansluitend ribboordje aan de polsen en twee steekzakjes om je handen in kwijt te kunnen. Ken je dit: het zonneke komt uit, maar het is nog net niet warm genoeg om al in de blote armen rond te lopen want er staat toch nog wel een fris windje? Awel: ideaal anorakskesweer! Neus in de wind, snoet in de zon en genieten maar!!  :o)

Appel-kussen

Nee, geen appel-kussen zoals de bezigheid met getuite appelrode lippen. Daar vindt zo een eerste communicant niks aan. Maar wel een speciaal op maat gemaakt cadeautje om lekker mee te gooien of te slapen of te mijmeren. Want een zevenjarige kan volgens mij nooit genoeg kussens hebben.

Mijne mens kookt nogal eens graag. Soms doet hij dat ook wel voor vrienden bij een speciale gelegenheid. En net vandaag doet Mette haar eerste communie, met een gepast feestmaal. En natuurlijk met een speciaal cadeautje. Een appelkussen dus.

Eerste idee was om een wolk-kussen te maken, zoals dat ook hier gebeurt. Of misschien een logeerkussen, zoals bij Mamasha. Maar Veritas zorgde voor de definitieve beslissing: geen wolkenstof, ook niets dat er in de verte op leek… maar dankzij het appeltjesstof werd het dus een appel-kussen! (inderdaad, een peren-kussen zou te ver gaan, of… misschien ook weer niet?)

appelkussen

Met een stukje groen voor het blaadje, groene paspel (van biaislint gemaakt) en een restje rode katoen om er een echte appel van te maken. En een stevige vulling, slappe appels willen we natuurlijk niet.

appelkussen_zijkant  appelkussen_steeltje2

De jongste vond het bijna te mooi om weg te geven. Maar toen ik haar vertelde dat een tweede exemplaar meestal nog mooier is, mocht het kussen ingepakt worden. Maar niet voordat er toch wat mee gegooid en gesprongen werd! Vrolijk werd ze er in elk geval wel van…

appelkussen_spring

Hopelijk is Mette er blij mee!

appeltjesstof: Veritas, rood en groen: katoenrestjes, groene biais: geen idee!, vulling: markt Eindhoven. 

Uilke vangen?

2013-04-07 08.10.10 Een uilke vangen is wel het laatste waar onze zoon aan denkt als hij dit hippe, zelfgemaakte hemdje aanmag! (manlief vraagt zich bij het lezen van deze tekst eigenlijk af waarom ik er dan geen pyjama van heb gemaakt? … tja, een volgend projectje dan maar?) Van al die felle kleurtjes wordt ie hypervrolijk en moet ie lachen dat het een lieve deugd is. Het patroon van het hemdje komt uit een knippie, het stofje heb ik op de kop getikt op de stoffenbeurs.

2013-04-07 08.06.35

En het was een ware “Clash of the titans” maar uiteindelijk is Elmo als overwinnaar uit de ring gekomen en alzo de ‘beste vriend’ geworden van dit hemdje en zijn fiere eigenaar! Koekiemonster heeft helaas het onderspit moeten delven.